De Eerste Wereldoorlog
1914-1918 en na de oorlog
(Uittreksel uit Liber Historicum ‘FAB 100″
geproduceerd door J.-M. Fauconnier en P. Ketsman in 2005 ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van FAB)
De meeste professionele activiteiten kwamen abrupt tot stilstand door het dramatische uitbreken van de oorlog op 28 juli 1914. Dit is niet de plaats om de verschrikkingen, tragedies en verwoestingen te beschrijven die zich tijdens die vier moeilijke jaren hebben voorgedaan.
In 1918, toen de vrede was hersteld, begon het land met de wederopbouw, want de verwoestingen van de oorlog hadden wrede wonden achtergelaten in het architectonische erfgoed van het land.
Zo gingen de architecten weer aan de slag met de reconstructie. In de jaren die volgden gaven echter slechts enkele overheidsinstanties of rijke burgers uit de middenklasse opdrachten aan architecten.
Gestimuleerd door verbeterde economische middelen en een wijdverbreid verlangen naar betere, mooiere architectuur waarin architecten hun rechtmatige plaats zouden innemen, kwamen professionele verenigingen overal weer tot leven en werden ze actief. Via hun federatie, de FAB, die in die tijd de erkende beroepsverenigingen van architecten uit het hele land samenbracht, initieerden ze contacten met overheden en gekozen vertegenwoordigers die welwillend tegenover architectuur stonden en deze waardeerden, met als doel het publieke belang van de architectonische benadering te benadrukken .
Een van de eerste resultaten van de gezamenlijke actie van de verenigingen binnen de FAB was de wettelijke erkenning van het architectendiploma in 1936. De ontwikkeling van de federatie tot 1939 werd gekenmerkt door zowel succesvolle als moeilijke jaren. Verschillende verenigingen klaagden dat de Federatie actie ondernam zonder de unanieme mening van haar leden. Aan de andere kant werd deze eis van unanimiteit door anderen soms als een obstakel gezien. In die tijd werd er veel gesproken over een herziening van de statuten. Deze werden in 1934 herzien, maar de FAB werd pas in 1973 gereorganiseerd. (Het is de moeite waard om erop te wijzen, zoals Victor MARTINY doet, dat “er in 1933 al sprake was van de oprichting van een Vlaamse Federatie van Architectenverenigingen”).